با وجود شرایط اقلیمی خشک و نیمه‌خشک ایران، بخش کشاورزی همچنان بزرگترین مصرف‌کننده آب در کشور است. طبق برآوردهای رسمی، این بخش سالانه حدود  ۸۰ میلیارد مترمکعب آب را مصرف می‌کند، در حالی که مجموع مصرف آب در بخش‌های شرب و صنعت تنها ۱۴ میلیارد مترمکعب است.

بخش عمده‌ای از این مصرف به دلیل ساختار سنتی و پراکنده کشاورزی است که امکان استفاده از فناوری‌های نوین در آن وجود ندارد. از سوی دیگر، آمارها نشان می‌دهد که ۳۰ درصد محصولات کشاورزی پیش از رسیدن به دست مصرف‌کننده، به ضایعات تبدیل می‌شوند که به معنای هدررفت حدود ۲۴ میلیارد مترمکعب آب در سال است. یکی از دلایل اصلی این وضعیت، قیمت‌گذاری بسیار پایین آب برای کشاورزی است. در حال حاضر، قیمت هر مترمکعب آب کشاورزی تنها ۷۰ تومان است؛ نرخی که هیچ تناسبی با ارزش واقعی این منبع حیاتی ندارد. سخنگوی صنعت آب می‌گوید تا زمانی که مجلس اجازه افزایش این نرخ را ندهد، نهادهای اجرایی نمی‌توانند تغییری در این الگو ایجاد کنند.

این گزارش همچنین به تأثیر برخی قوانین در تشدید بحران آبی اشاره می‌کند. اقداماتی مانند تبدیل چاه‌های غیرمجاز به مجاز و عدم اراده برای کاهش مصرف آب در حوزه‌های بحرانی مانند دریاچه ارومیه، تلاش‌ها برای مدیریت بحران را بی‌اثر کرده است. در نهایت، این گزارش به یک دوراهی مهم در سیاست‌گذاری اشاره می‌کند: خودکفایی غذایی در برابرپایداری محیط‌زیست. با توجه به رشد جمعیت و فرونشست زمین به دلیل حفر چاه‌های جدید، ادامه روند فعلی، بدون بازنگری در قوانین و ساختارها، منابع پایه کشور را به نابودی می‌کشاند. منبع: ایسنا