کارشناسان حوزه آب و شهرسازی هشدار دادند که بحران آبی تهران بیش از آنکه ناشی از کم‌بارشی باشد، یک «بحران حکمرانی» است که ریشه در گسست میان سیاست‌های زمین، مسکن و آب دارد. تراکم‌فروشی، گسترش ساخت‌وسازها در حریم آبخوان‌ها و فقدان نگاه پیوسته میان نهادهای متولی، دشت تهران-کرج را به مرز «ورشکستگی آبی» رسانده است.

بررسی‌ها نشان می‌دهد تنها ۲۷ درصد از حجم قابل برداشت آبخوان دشت تهران-کرج باقی مانده است. کارشناسان معتقدند بارگذاری جمعیتی و توسعه صنایع در مجموعه شهری تهران و البرز بدون محاسبه ظرفیت اکولوژیک منابع آب انجام شده است. به گفته ابراهیم زرگر مرندی، عضو هیات علمی مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، برنامه‌ریزی تک‌بعدی و نگاه فنی و انتقال‌محور، ورشکستگی در چرخه آب را تشدید کرده است.

سید اویس ترابی، رئیس اندیشکده زیست‌پذیری شهری، سکوت طرح‌های توسعه شهری (جامع و تفصیلی) در قبال شاخص‌هایی چون ظرفیت برد آبی شهر و زیرساخت‌های سبز-آبی را عامل اصلی ناکارآمدی در حکمرانی آب شهری دانست. کارشناسان برای برون‌رفت از این وضعیت، بر ادغام سیاستگذاران مسکن و آب و استقرار نظام مدیریت یکپارچه حوضه‌های آبریز تأکید کردند.

در سطح ملی، پیشنهاد شد که شوراهای عالی آمایش سرزمین، معماری و شهرسازی، آب و محیط‌زیست در قالب یک کمیسیون مشترک تحت راهبری سازمان برنامه‌وبودجه همکاری کنند تا از تکرار تصمیمات موازی جلوگیری شود. همچنین ضروری است که طرح‌های توسعه شهری بر اساس ظرفیت برد آب طراحی شوند و بارگذاری جمعیتی در کلان‌شهرها متناسب با منابع آبی محدود تعیین گردد.

قوه قضائیه نیز باید اجرای مصوبات را از طریق سازوکار «ترک فعل» پیگیری کند تا از پراکندگی تصمیمات و ادامه بحران جلوگیری شود. منبع: اقتصاد نیوز