ایران امروز با یکی از مهمترین چالشهای زیستمحیطی و اقتصادی خود روبهرو است: بحران کمآبی و فرونشست زمین. این بحران آثار گستردهای بر امنیت غذایی، زیرساختهای حیاتی و معیشت میلیونها نفر بر جای گذاشته است.دلایل تشدید بحران آب:کاهش مداوم بارشها و خشکسالیهای پیدرپی. برداشت بیرویه از منابع زیرزمینی. مدیریت ناکارآمد و الگوهای مصرف نامتوازن.این عوامل، امنیت آبی کشور را در نقطهای بحرانی قرار داده است.
فرونشست زمین به موازات کمآبی، تهدیدی مستقیم برای کشاورزی، سکونتگاهها و زیرساختهای ارتباطی محسوب میشود. اگرچه بیش از ۱۵۰ کشور جهان با پدیده فرونشست مواجهاند و برخی مانند چین توانستهاند آن را مهار کنند، اما در ایران نزدیک به نیمی از دشتها در معرض این خطر قرار دارند. این شرایط، زنگ خطری جدی برای آینده منابع آب و خاک کشور است.
انجمن بهرهوری ایران و پویش بهرهوری آب معتقدند که بدون تغییر رویکرد در بهرهبرداری و حکمرانی آب، دستیابی به پایداری در بخشهای کشاورزی و صنعتی امکانپذیر نیست. بر همین اساس، نشستها و گفتوگوهای تخصصی با هدف همافزایی میان فعالان، کارشناسان و تصمیمگیران برگزار میشود تا راهکارهای ارتقای بهرهوری آب در بخشهای پرمصرف بررسی شود. در همین راستا، نشست تخصصی بهرهوری آب در کشت و صنعتهای ایران روز یکشنبه ۱۳ مهرماه ۱۴۰۴ به همت انجمن بهرهوری ایران برگزار شد. این نشست با نگاهی تخصصی به کشت و صنعتها (به عنوان یکی از صنایع آببر کشور) به بررسی چالشها و اقدامات انجامشده برای افزایش بهرهوری آب اختصاص داشت.در این نشست، نمایندگان شرکتهای پیشرو، تجربهها و ابتکارات عملی خود را در زمینه مدیریت مصرف آب و بهبود بهرهوری ارائه کردند:
همچنین، اعضای کمیته علمی پویش بهرهوری آب و کارگروه کشاورزی انجمن بهرهوری ایران نیز حضور داشتند و به تبادل نظر در خصوص سیاستها و راهکارهای افزایش بهرهوری در این صنعت پرداختند. این نشست، بخشی از برنامه بلندمدت انجمن برای تسریع در اقدامات اصلاحی در بخشهای آببر کشور است.
کلانتری، مدیرعامل انجمن بهرهوری ایران، در ابتدای سخنان خود ضمن خوشآمدگویی به حاضران، هدف از این نشست را بررسی بنیادین مدیریت منابع آب در بخش کشت و صنعت اعلام کرد. وی اظهار داشت: قصد داریم در این نشست، موضوعاتی چون مدیریت، بازچرخانی آب، و مصرف بهینه آن در کشت و صنعتها را بررسی کنیم و با مرور دستاوردهای شرکتهای حاضر، راهکارهای مناسب را مشخص سازیم. کلانتری با ارائه یک آمار ، به بحران بهرهوری در این بخش اشاره کرد:در حال حاضر، بهرهوری آب در کشت و صنعتهای ما تنها ۴۵ درصد است. در حالی که این رقم در کشورهای دیگر تا ۷۵ درصد نیز میرسد.وی تأکید کرد که باید علل این استفاده غیربهینه شناسایی شوند و پرسشهای زیر مطرح می گردد:
نگاه ما به آب در کشت و صنعتها چگونه است؟ آیا آب یک کالای اقتصادی است؟
آیا موضوع بازچرخانی آب در این صنعت به درستی انجام میشود؟
آیا مشکل از فرهنگ سازمانی کارکنان است یا این نابهرهوری ناشی از سوء مدیریت است؟
مدیرعامل انجمن بهرهوری ایران در پایان، هدف نهایی از این گردهمایی را شنیدن تجربیات ارزشمند متخصصان و عوامل این حوزه و صنعت دانست. او تصریح کرد که این تجربیات در زمینه بهرهوری آب میتواند الگویی موفق برای سایر بخشها باشد.
سعید صوفیزاده، دبیر نشست، ضمن تشکر از حضور مدعوین، به اهمیت افزایش بهرهوری آب در راستای تکالیف اسناد بالادستی و چالشهای زیستمحیطی کشور اشاره کرد.وی تأکید کرد: با توجه به مشکلات حوزه آب، همانطور که امسال هم مشاهده شد، مدیریت مصرف و بالابردن بهرهوری آب، یک ضرورت حیاتی است.صوفیزاده در تشریح وضعیت موجود، به 3عامل مهم اقلیمی و منابع زیرزمینی اشاره کرد:
او تاکید کرد که وضعیت آب در کشور خوب نیست و نیازمند اقدام جدی، بهویژه در بعد تکنولوژیک، هستیم.دبیر نشست بر نقش جدی و محوری کشت و صنعتها در نظام بهرهوری کشاورزی تأکید کرد. دلیل این اهمیت: این واحدها منابع آبی زیادی مصرف میکنند. متخصصان خوبی در کنار خود دارند که میتوانند سطح بهرهوری را به طور قابل توجهی افزایش دهند؛ همانطور که تاکنون نیز در این صنایع اقدامات مثبتی مشاهده شده است.صوفیزاده در پایان خاطرنشان کرد: شرکتهایی که امروز در این جلسه حضور دارند، با بیان تجربیات موفق و ناموفق خود، میتوانند چراغ راهی باشند برای سایر شرکتهای کوچک این صنعت تا آنها نیز بتوانند بهرهوری خود را بهویژه در حوزه آب ارتقا دهند.




محمدی، نماینده کشت و صنعت نیشکر و صنایع جانبی، در ابتدای سخنان خود در این نشست، به حساسیت بالای نیشکر به کمآبی و بیشآبی اشاره کرد و تأکید نمود: در نیشکر، بسیار مهم است که آبیاری به قدر نیاز محصول انجام شود؛ در غیر این صورت، بهرهوری و عملکرد آب و محصول افت خواهند کرد.وی توضیح داد که مجموعه نیشکر برای غلبه بر این چالش و با توجه به وسعت مزارع، از فناوریهای نوین برای تصمیمگیری دقیق در مورد زمان آبیاری استفاده کرده است:
محمدی افزود: با استفاده از دادههای سامانههای پایش، حسگرها و همچنین فناوری اینترنت اشیا (IoT)، امکان پیشبینی و کنترل زمان آبیاری فراهم شده است. موارد تحت کنترل:
نماینده کشت و صنعت نیشکر، برنامهریزیهای انجام شده در جهت کاهش مصرف آب و تنش آبی گیاه را شرح داد و به سایر اقدامات موفقیتآمیز مجموعه اشاره کرد:
محمدی با اشاره به اینکه مجموعاً ۷ واحد کشت و صنعت تحت مدیریت آنها قرار دارد، مثال واحد دهخدا را مطرح کرد که عمدتاً با کمآبی درگیر است و به همین دلیل، بیشتر از بازچرخانی آب واحد همجوار (واحد امام خمینی) استفاده میکند. وی سیستم کنترلی خود را اینگونه توصیف کرد: ما با مدلسازی و تحلیل دادههای رطوبت خاک، رطوبت غلاف بذر، تبخیر و تعرق، زمان دقیق آبیاری را مشخص میکنیم. او افزود که تیم تحقیقاتی آنها معادله حرارتی را به معادله نوری معکوس تبدیل کردهاند و برای نیشکر در مراحل مختلف رشد، معادله منحصر به فردی برای برنامهریزی آبیاری توسعه دادهاند. هدف کنونی آنها ساخت سیستمی یکپارچه است که دادههای رطوبت خاک و تنش آبی گیاه را ادغام کرده و زمان آبیاری را پیشبینی کند، و همچنین در تلاش برای ساخت حسگرهایی برای اندازهگیری ارتفاع گیاه هستند. نکات کلیدی در سیستم کنترل:
در پایان، محمدی تاکید کرد که تصمیمگیریها هرگز صرفاً با استفاده از تصاویر خام ماهوارهای انجام نمیشود، بلکه نتایج حاصل از تصویربرداری همواره با نمونهبرداریهای میدانی و تحلیل تخصصی ادغام و اعتبارسنجی میشود.
سپس منصور نوری، نماینده کشت و صنعت کارون با اشاره به موقعیت جغرافیایی و زیرساختهای آبی شرکت کارون گفت: در شمال کشور همانطور که معرفی شده کشت و صنعت کارون یکی از بزرگترین طرحهای آبیاری و نیشکری محسوب میشود. آنچه ما از شبکه آبیاری میگیریم بر مبنای ظرفیتی طراحی شده که از سالها پیش تعیین شده است. کانالهای اصلی ما برای ۸۱ مترمکعب در ثانیه طراحی شدهاند. این میزان تحت پوشش ۲ کانال اصلی غرب و شرق برای حدود ۳۰ هزار و ۲۵۶ هکتار از شبکه آبخور کارون بزرگ و حدود ۴ هزار و ۱۸۰ هکتار از شبکه دز قرار دارد که ۱۳ مترمکعب بر ثانیه نیز به آن اختصاص یافته است.
نوری اظهار داشت: اگر روندهای جهانی را نگاه کنیم، الگوی کشت نیشکر در بسیاری از کشورها همسو با طبیعت است؛ یعنی کاشت در ایام بارندگی انجام میشود و دوره برداشت در زمان خشکی سال قرار میگیرد. اما در ایران این الگو برعکس است. ایام خشکی ما دوره رشد محسوب میشود و دوره بارش دقیقاً زمان برداشت نیشکر است. در مناطق نیشکری ما معمولاً کاشت از اواخر شهریور آغاز میشود و بسته به نوع رقم و سن بوته دوره رشد بین ۱۲ تا ۱۵ ماه به طول میانجامد.
نماینده کشت و صنعت کارون با اشاره به مراحل رشد نیشکر توضیح داد: مرحله جمع و استقرار معمولاً ۳۵ تا ۴۰ روز زمان میبرد. بعد از ورود به پاییز رشد نیشکر به صورت قطعی متوقف میشود و از زمان کاشت تا فروردین کمتر از ۵ درصد رشد صورت میگیرد. با شروع فروردین رشد سریع آغاز میشود و بیش از ۶۰ درصد رشد نیشکر در همین دوره شکل میگیرد. در شهریور و مهر مرحله رسیدگی نهایی یا ریپنینگ رخ میدهد.
وی ادامه داد: بر اساس دادههای موجود نیشکر یکی از محصولات با مصرف بالای آب است و میزان تولید شکر یا نیشکر بر حسب هر مترمکعب آب مصرفی سنجیده میشود. یکی از چالشهای اساسی ما عدم دسترسی به ارقام مناسب نیشکر است. در دنیا نیشکر به گل مینشیند اما در اقلیم خوزستان به دلیل شرایط دمایی رسیدگی طبیعی اتفاق نمیافتد و به همین دلیل محدودیت جدی در انتخاب ارقام داریم. جدیدترین رقم مورد استفاده ما مربوط به سال ۱۹۷۳ و رقم CP73 از فلوریدای آمریکا است. سایر ارقام رایج شامل CP40، CP60 و برخی ارقام دیگر هستند. همکاریهایی هم با کوبا انجام شده اما همچنان همان ارقام قدیمی مورد استفاده قرار میگیرند.
نوری تصریح کرد: یکی از مشکلات دیگر پایین بودن آبپذیری و عملکرد ژنتیکی ارقام موجود است. به دلیل فقدان مواد اولیه و شرایط اقلیمی خاص رقمها به شدت تحت تأثیر قرار میگیرند. در شرایط فعلی برای رقم CP69 حدود ۳٫۵ کیلوگرم شکر به ازای هر مترمکعب آب بهدست میآید در حالی که در سایر ارقام این میزان کمتر و حدود ۳ کیلوگرم است. رقم CP73 حدود ۴ تا ۳٫۵ کیلوگرم عملکرد دارد اما از نظر عملکرد کمی ضعیفتر است.
وی در ادامه افزود: به طور متوسط سالانه به دلیل مسائل ژنتیکی بین ۲۰ تا ۲۵ درصد افت عملکرد داریم و اگر شرایط را ثابت نگه داریم حدود ۱۰ درصد کاهش عملکرد طبیعی خواهیم داشت. تغییرات اقلیمی نیز تأثیر قابل توجهی بر ارقام دارد و نیشکر از این تغییرات مستثنی نیست.
نماینده کشت و صنعت کارون با اشاره به مدیریت آبیاری در مزارع گفت: آبی که از سازمان آب تحویل میگیریم در کانالهای درجه یک محاسبه میشود. وقتی از کارایی مصرف آب صحبت میکنیم باید بین ۲ مفهوم تفکیک قائل شویم، کارایی مصرف آب آبیاری در سطح شبکه و کارایی مصرف آب در مزرعه، در حالی که در کشور تمرکز اغلب بر مزرعه است، اما اگر تلفات شبکه که حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد است را نیز در نظر بگیریم کارایی واقعی بهطور چشمگیری کاهش مییابد. اگر همین میزان را از مصرف کم کنیم کارایی تا ۳۵ درصد افزایش خواهد یافت.
وی ادامه داد: در سال ۱۳۹۲ بیش از ۲۰ نوبت آبیاری انجام میدادیم و آب کشت از شهریور تا ماههای بعد ادامه داشت. امسال این میزان به حدود ۱۴ و نیم نوبت کاهش یافته است این تغییر صرفاً ناشی از اصلاحات مدیریتی و بدون هزینههای سنگین بوده است.
نماینده کشت و صنعت کارون با اشاره به اثر تغییرات اقلیمی خاطرنشان کرد: اقلیم و تغییرات آن بر نیشکر هم اثر مستقیم دارد. به همین دلیل در مطالعات بلندمدت ۱۰ ساله ۲ رقم CP69 و CP7321 از نظر کمی و کیفی برتری محسوسی نسبت به سایر ارقام نشان دادهاند، حدود ۸۰ درصد اراضی باید با این ارقام کشت شوند تا بهرهوری آب افزایش یابد.
وی در ادامه افزود: در مطالعاتی که درباره مدیریت رشد نیشکر انجام دادیم مشخص شد نیاز آبی در مراحل مختلف رشد متفاوت است در فاز استقرار نیاز آبی پایین است و در زمان رسیدگی نیز کمتر میشود اما در میانه این ۲ پیک مصرف قرار دارد. بر این اساس برنامه آبیاری دقیق و مرحلهای را طراحی و اجرا کردیم.
نوری با اشاره به اهمیت شکل جویها در آبیاری اظهار داشت: شکل جوی آبیاری اهمیت زیادی دارد اگر جویها به شکل U طراحی شوند توزیع و نفوذ آب بهتری خواهیم داشت همچنین نظارت بر خط جریان آب بسیار مهم است هر چه زمان قطع جریان بهموقعتر باشد میزان آب مصرفی کاهش مییابد.
نوری: بر اساس دادههای موجود نیشکر یکی از محصولات با مصرف بالای آب است و میزان تولید شکر یا نیشکر بر حسب هر مترمکعب آب مصرفی سنجیده میشود.
نماینده کشت و صنعت کارون ادامه داد: در جنوب کشور الگوی کشت نیشکر عمدتاً به صورت دو ردیفه است زیرا شرایط مزارع با این روش هماهنگتر است و ادوات کشاورزی نیز متناسب با آن طراحی شدهاند. در برخی مناطق با شیب زیاد الگوی تکردیفه نیز استفاده میشود که حدود ۷۰ درصد مزارع را شامل میشود تغییر الگوی کشت به دو ردیفه در برخی نقاط تا ۳۰ درصد کاهش مصرف آب را به دنبال داشته است.
نوری با اشاره به مطالعات انجامشده درباره نیاز آبی در خاک گفت: بر اساس ظرفیت نگهداری آب در لایههای مختلف خاک، الگوی آبیاری را بازنگری کردیم. نتیجه این مطالعات افزایش راندمان کاربرد آب در مزرعه تا حدود ۸۰ درصد بود. نکته کلیدی در این زمینه قطع بهموقع جریان آب در انتهای فاروهاست برخلاف محصولاتی مانند ذرت که معمولاً یکی دو ساعت زمان پیشروی لحاظ میکنند در نیشکر باید زمان قطع جریان دقیقاً همزمان با رسیدن آب به انتهای مزرعه باشد این اقدام به شکل چشمگیری راندمان را افزایش داده است.
نماینده کشت و صنعت کارون افزود: در اراضی با بافت سنگین این روش باعث افزایش استحصال شکر، بهبود عملکرد نیشکر و افزایش کارایی مصرف آب شده است. مقایسه روشهای مرسوم با روش قطع بهموقع نشان میدهد که بدون صرف هزینه اضافی و تنها با نظارت مؤثر میتوان تا ۳۵ درصد در مصرف آب صرفهجویی کرد. البته شرط موفقیت این روش نظارت مستمر و دقیق کارگران و نیروهای آبیاری است چرا که اگر جریان آب بهموقع قطع نشود آب اضافی بدون بهرهبرداری به انتهای مزرعه میرسد و اتلاف اتفاق میافتد.
نوری تصریح کرد: در سالهای اخیر استفاده از آب زهکش در شبکهها اهمیت ویژهای یافته است. در شبکه کارون میزان ورودی و خروجی زهکش تقریباً برابری میکند، حدود ۳ تا ۳.۱ متر مکعب در ثانیه ورودی و ۱ تا ۱.۲ مترمکعب خروجی است بر همین اساس، چهار ایستگاه برای بازیافت آب تعریف کردهایم. برای عملکرد صددرصد نمیتوان از آب زهکش در شبکه کارون استفاده کرد زیرا آستانه تحمل EC آب در نیشکر ۱.۲ دسیزیمنس بر متر است اما در شبکه دز، حتی با استفاده از ۷۰ درصد آب زهکش هم میتوان به عملکرد کامل رسید. برای عملکرد ۹۰ درصد، حدود ۵۰ درصد اختلاط نیز کافی است. وی ادامه داد: در حال حاضر حدود سه هزار هکتار از اراضی را با استفاده از آب بازیافتی آبیاری میکنیم. این اقدام علاوه بر صرفهجویی در مصرف منابع باعث کاهش فشار بر شبکه اصلی شده است.
نوری در بخش دیگری از سخنان خود به وضعیت فیزیکی کانالهای آبیاری اشاره کرد و گفت: بیش از ۹۳ کیلومتر از کانالهای اصلی شبکه مربوط به زمان احداث اولیه در سال ۱۳۵۴ است. این کانالها در سال ۱۳۵۶ به بهرهبرداری رسیدهاند و تاکنون تغییرات اساسی در آنها انجام نشده است. به مرور زمان رسوبات، خزه و نشستهای متعدد باعث کاهش راندمان و افزایش نشت آب شدهاند. این نشتها به عنوان مصرف آب کشاورزی محسوب میشود در حالی که هیچ بهرهای از آن گرفته نمیشود و سازمانهای مربوطه نیز هزینه آن را دریافت میکنند.
وی افزود: در سالهای اخیر واحد مهندسی شرکت به صورت مستقل اقدام به انجام تعمیرات و بازسازی کانالها کرده است. در برخی نقاط تنها با ترمیم ساده توانستهایم از هدررفت ۳۰۰ تا ۴۰۰ لیتر آب در ثانیه جلوگیری کنیم. این اقدامات با هزینه شرکت و بدون حمایت دستگاههای متولی انجام شده است. واقعیت این است که سازمانهای مسئول از جمله وزارت نیرو دپارتمان لازم برای نگهداری و نوسازی شبکههای آبیاری را ندارند.
نماینده کشت و صنعت کارون با تأکید بر ضرورت همکاری میان دستگاهها گفت: بهرهوری آب یک موضوع صرفاً کشاورزی نیست بلکه مدیریتی و بینبخشی است. وزارت نیرو و وزارت جهاد کشاورزی باید در کنار یکدیگر بنشینند و برای مدیریت تلفیقی شبکهها برنامهریزی کنند. بدون چنین همکاریای نمیتوان انتظار ارتقای جدی راندمان را داشت.
وی در ادامه با اشاره به تجربه اجرای سیستمهای آبیاری نوین افزود: در سال ۱۴۰۱ برای نخستینبار، سیستم آبیاری جدیدی را بهصورت آزمایشی اجرا کردیم. سال دوم اجرای این سیستم را پشت سر میگذاریم و نتایج اولیه بسیار امیدوارکننده است. راندمان آبیاری از حدود ۴۰ درصد به سطوح بالاتری رسیده و میزان تبخیر و تلفات در محدوده ریشه بهشدت کاهش یافته است. این سیستم علاوه بر صرفهجویی در مصرف آب به بهبود تغذیه گیاه و کاهش تراکم خاک نیز کمک کرده است.
نوری گفت: یکی از مشکلات اساسی ما، فشردگی خاک است که ناشی از آبیاریهای سنگین و تردد ماشینآلات بوده است. از سال ۱۳۷۸ تاکنون تراکم خاک حدود ۱۰ درصد افزایش یافته است این امر منجر به کاهش نفوذپذیری و افزایش نیاز آبی شده است. با اجرای سیستم جدید توانستیم تا حد قابل توجهی این مشکل را کنترل کنیم.
وی افزود: در سال اول اجرای سیستم جدید هزینه آمادهسازی زمین حدود ۳۰ درصد کاهش یافت چرا که بسیاری از عملیات سنتی دیگر ضرورتی نداشتند. در سال دوم این میزان کاهش بیشتر هم شده است من شخصاً از ابتدا تا انتهای این طرح را مدیریت کردهام و تجربه میدانی نشان میدهد که بهرهوری آب بدون سرمایهگذاری سنگین و تنها با مدیریت دقیق قابل افزایش است.
در ادامه این نشست محسن طاهرینژاد نماینده کشت و صنعت پیوند بیستون پارس با اشاره به پیشینه شرکت اظهار داشت: شرکت پارس و شرکتهای وابسته آن با بیش از ۱۰ سال سابقه در نقطه صفر مرزی فعالیت میکنند. این منطقه با وجود نزدیکی به استانهای کرمانشاه و کردستان که از استانهای پرآب کشور هستند، با شرایط ویژه آبیاری و خاک مواجه است.
طاهرینژاد در ادامه توضیح داد: ما نخستین سد خصوصی ایران را با ظرفیت ۲۷ میلیون متر مکعب احداث کردهایم و در اراضی شرکت کشتهای متنوعی شامل یونجه، خرما و اکالیپتوس انجام میدهیم. از ۴ هزار هکتار زمین شرکت حدود ۲۰۰۰ هکتار دارای سیستمهای آبیاری مدرن است که شامل آبیاری تحت فشار در مناطق تپهماهور و آبیاری قطرهای و بارانی در باغات میشود.
وی در خصوص بهرهوری آب تأکید کرد: بهرهوری مصرف آب به تنهایی شاخص کاملی نیست و گاهی گمراهکننده است. شاخص راندمان مصرف آب معیار مهمتری است که نشان میدهد چقدر آب به عملکرد واقعی تولید منجر شده است بهرهوری باید در کنار شاخص عملکردی و با ثبات سایر آیتمها مورد بررسی قرار گیرد برای مثال استفاده از همان میزان کود در سالهای متوالی میتواند نشان دهد که بهرهوری تغییر کرده یا خیر.
باغستانی، سخنان خود را با این دیدگاه آغاز کرد که آب یک «موضوع دائمی و پویا» است و نباید آن را به یک مسئله موقتی و کوچک محدود کرد. او تاکید کرد که اگر این مفهوم در جامعه و به خصوص در میان سیاستگذاران جا بیفتد، دیگر کسی به دنبال راهحلهای موقتی نخواهد بود. به عقیده او، آب به مسائل حیاتی دیگری مانند امنیت غذایی گره خورده است و برجسته کردن این پیوندها، تأثیر زیادی در تغییر نگاهها خواهد داشت. او پیشنهاد داد که ابتدا باید هدف نهایی پویش مشخص شود تا بتوان محورها را بر اساس آن تعیین کرد.
وی در ادامه، به نقد رویکرد مدیریتی فعلی در کشور پرداخت. باغستانی با ابراز شگفتی از اینکه هیچگاه به آب به عنوان یک «سرمایه» فکر نکردهایم، مثالی از مدیریت سیلابها زد که آب شیرین را به دریا میریزند و در عین حال، آب گلآلود را پشت سدها نگه میدارند. او این سوال را مطرح کرد که «چرا برای آب خرج نمیکنیم؟» و به این واقعیت تلخ اشاره کرد که آب را با قیمت بسیار پایینی میفروشیم و سپس در قالب فاضلاب از مصرفکننده شهری بازپس میگیریم، که این خود نشاندهنده هدر رفت سرمایه است.
باغستانی برای پویش، پیشنهادهای عملی ارائه کرد. او تاکید کرد که میتوان برای هر گروه از مخاطبان (دانشجویان، سیاستگذاران، شرکتهای خصوصی) محورهای خاصی را تعریف کرد. به عنوان مثال، برای جذب شرکتهای خصوصی و دانشبنیان، میتوان محور «فناوری آب» را قرار داد و نمایشگاهی از تجهیزات آنها برگزار کرد. وی همچنین پیشنهاد داد که پویش عمومی میتواند از مردم بخواهد یک ویدئوی ۹۰ ثانیهای از اقدام خود برای صرفهجویی بفرستند و به آنها جایزه داده شود. در نهایت، او به مفاهیمی مانند آب آبی (آب جاری در رودخانهها)، آب سبز (آب بارندگی) و آب خاکستری (فاضلاب تصفیهشده) اشاره کرد که میتوانند در پویش مورد بحث قرار گیرند.
طاهرینژاد: سه عامل کلیدی برای افزایش بهرهوری آب عبارتند از محاسبه دقیق نیاز آبی گیاه، صنعت پیشرفته و مدیریت قوی. این سه عامل در کنار هم میتوانند بهرهوری و راندمان مصرف آب را به شکل واقعی افزایش دهند و با مصرف بهینه هم آب و هم مواد دیگر مانند کود و سم را به صورت مؤثر مدیریت کنند.
نماینده کشت و صنعت پیوند بیستون پارس تصریح کرد: صرف نظر از نوع سیستم آبیاری اعم از زیرسطحی، قطرهای یا بارانی، مزایا و معایب هر کدام وجود دارد اما آنچه بیشترین تأثیر را دارد مدیریت صحیح آب است. سیستم آبیاری زیرسطحی مانند فردی که حداقل حرکت را دارد بیشترین بهرهوری را ایجاد میکند اما بدون مدیریت و صنعت قوی استفاده از بهترین سیستمها هم کارآمد نخواهد بود.
طاهرینژاد به نقش صنعت در ارتقای بهرهوری اشاره کرد و توضیح داد: هرچقدر صنعت پیشرفتهتر باشد میتوان هزینهها را کاهش داد و بهرهوری را افزایش داد. کشاورزان به تنهایی قادر به پیادهسازی سیستمهای پیشرفته آبیاری نیستند ما همین هفته قبل با حضور برخی دوستان نشست تخصصی درباره هوشمندسازی و آبیاری زیرسطحی برگزار کردیم. بدون پیشرفت صنعت، این سیستمها وابسته به تأمین خارجی باقی میمانند.
نماینده کشت و صنعت پیوند بیستون پارس به اهمیت الگوی کشت در مدیریت مصرف آب نیز اشاره کرد و گفت: با توجه به کمبود آب در آینده، افزایش بهرهوری و عملکرد محصول تنها از طریق انتخاب الگوی کشت مناسب امکانپذیر است. بسیاری از اراضی کشور در مناطق گرم و خشک قرار دارند و با هر راندمانی هم بدون توجه به الگوی کشت در آینده با مشکل کمبود آب مواجه خواهیم شد.
وی در ادامه به ضعف پراکنش ایستگاههای هواشناسی و استفاده ناکافی از آبهای فاضلاب اشاره کرد و گفت: استفاده از آب فاضلاب و منابع دیگر نیازمند صنعت و مدیریت قوی است اگر صنعت عقب باشد هزینهها بالا رفته و آب بدون بهرهوری هدر میرود.
طاهرینژاد ضمن تأکید بر نقش مدیریت آب اظهار داشت: رشته آکادمیک من آبیاری است و تجربه ۲۰ ساله من نشان میدهد که بزرگترین مشکل در مصرف آب مدیریت است نه نوع سیستم آبیاری. حتی اگر آبیاری قطرهای یا بارانی با راندمان ۸۰ تا ۹۰ درصد نصب شود بدون مدیریت صحیح این راندمان محقق نخواهد شد. در صنایع ساختمان کنترلها و نظارتها وجود دارد اما در کشاورزی این نظم و کنترل هنوز ضعیف است.
وی در پایان خاطرنشان کرد: سه عامل کلیدی برای افزایش بهرهوری آب عبارتند از محاسبه دقیق نیاز آبی گیاه، صنعت پیشرفته و مدیریت قوی. این سه عامل در کنار هم میتوانند بهرهوری و راندمان مصرف آب را به شکل واقعی افزایش دهند و با مصرف بهینه هم آب و هم مواد دیگر مانند کود و سم را به صورت مؤثر مدیریت کنند.





در ادامه این نشست و بعنوان آخرین سخنران، سیدمحمد حسینی نماینده کشتوصنعت جوین در آغاز سخنان خود با معرفی موقعیت و ویژگیهای کلی مجموعه گفت: کشتوصنعت جوین دارای ۱۰ هزار هکتار زمین است که از این نظر یکی از کوچکترین کشتوصنعتها در کشور به شمار میرود. زمینهای این شرکت عمدتاً در دامن کوه قرار دارند و شیب ۲ تا ۳ درصدی همراه با خاک سنگلاخی شرایط سختی را برای کشاورزی فراهم کرده است حتی پس از ۵۰ سال تلاش برای جمعآوری سنگها هنوز «اصلاح بافته» خاک به شکل مؤثر انجام نشده است.
حسینی توضیح داد: برخلاف بسیاری از کشتوصنعتها که از رودخانه آب تامین میکنند آب مجموعه جوین از چاههای عمیق تأمین میشود با عمقهایی بین ۴۹۰ تا ۱۲۰ متر بسته به شیب و ارتفاع اراضی. موقعیت جغرافیایی این شرکت نیز چنان است که در شرق به نیشابور، در غرب به شاهرود، در شمال به اسفراین و در جنوب به سبزوار متصل است.
نماینده کشتوصنعت جوین با اشاره به وضعیت فعلی منابع آبی اظهار داشت: شرکت زمانی ۶۴۰۰ لیتر بر ثانیه برداشت آب داشت اما اکنون این عدد به ۳۵۰۰ لیتر بر ثانیه رسیده است. این کاهش تنها ناشی از افت سفره زیرزمینی نیست بلکه «اعمال سیاستهای منطقهای کنترل آب» نیز سهم مهمی در آن دارد «جابجایی چاه، تغییر نام، کفکنی، لایروبی همه این اقدامات طبق دستورالعمل است ولی هر کدام میتواند تا ۲۵ درصد از دبی چاه را کاهش دهد. اگر فقط به کاهش سفره تکیه کنیم خطا کردهایم و اگر مدیریت نشود پایداری مجموعه وابسته به تزریق بارش برف و باران خواهد بود و بس.
وی به یکی دیگر از دغدغههای جدی شرکت اشاره کرد و توضیح داد: قطعی آب به مدت ۹ ساعت در روزهای تابستان است که اگر ۹ ساعت متوالی آب قطع شود حتی در خاک گرمِ با رطوبت متراکم تبخیر و تعرق بر تعادل آب غلبه میکند. وقوع بارش گرم در اوایل فصل (مثلاً اول یا پانزدهم فروردین) میتواند به زخم بزرگی برای محصولات باشد چرا که گیاه هنوز به مرحله استقرار نرسیده است.
حسینی: ما پهپادهایی داریم که هر پهپاد مأموریت پایش ۱۵۰۰ هکتار را برعهده دارد و با ترکیب تصاویر ماهوارهای که هفتگی از اروپا دریافت میکنیم اشکالات آبیاری شناسایی و به مدیران مزارع منعکس میشود.
حسینی گفت: پیش از انقلاب ۱۹۳ حلقه چاه فعال بوده اما اکنون به ۱۳۲ حلقه رسیدهاند. از این تعداد بخشی در قالب قرارداد اجاره و بعضاً از تحت مالکیت آستان قدس اجرا میشود. در برنامه مدیریتی مجموعه تنظیم تناوب کشت مورد توجه ویژه است هم «سبز برگ» و هم «عرضهکننده برگ» و سامانههای آبیاری متنوعی مانند آبیاری قطرهای، رولا و سنتر پیوت در کنار سیستمهای زیرسطحی به کار رفتهاند. به گفته وی، پروژه بهسازی سیستمها با همکاری مدیران داخلی شرکت و شرکت «کشتوصنعت کارون» در دستور کار قرار گرفته است.
نماینده کشتوصنعت جوین با ذکر سهم فعلی سامانههای آبیاری گفت: حدود ۲۵۰۰ هکتار از سطح کشت، تحت آبیاری قطرهای است (۱۲۰۰ هکتار آن باغ و بقیه زراعی) حدود ۳۰۰ هکتار به روش رولا آبیاری میشود و گلخانهها عمدتاً در سطح تحقیقاتی فعال هستند و تولید گسترده ندارند.
حسینی با اشاره به استفاده از فناوریهای پیشرفته در پایش آبیاری توضیح داد: ما پهپادهایی داریم که هر پهپاد مأموریت پایش ۱۵۰۰ هکتار را برعهده دارد و با ترکیب تصاویر ماهوارهای که هفتگی از اروپا دریافت میکنیم اشکالات آبیاری شناسایی و به مدیران مزارع منعکس میشود.
وی همچنین به بهرهبرداری از فاضلابهای صنعتی اشاره کرد و گفت: در ۲ بخش صنعت قند و اسید، فاضلاب پس از تصفیه و پردازش به چرخه بازگردانده میشود. بخشی از اسید سولفوریک تبدیل به گچ کشاورزی میشود و این گچ حاوی گوگرد، کلسیم و مواد مفید برای خاک است. حسینی در بخش دیگری از سخنان خود خاک را «رحم گیاهان» نامید و افزود: اگر زمین آسیب ببیند، بذری که در آن کاشته میشود نمیتواند به نحو مطلوب شکل بگیرد. ما خاکهای خود را فرسوده میکنیم و کمتر مراقبت میکنیم.
نماینده کشتوصنعت جوین تأکید کرد: برخلاف افت شدید منابع آبی تولید محصولات کشاورزی در کشور کاهش نداشته است چون بهرهوری و بهینهسازی در خاک، بذر و مدیریت جایگزین کاهش آب شده است.
وی با ذکر مثالهایی عددی نتیجه گرفت و توضیح داد: در سالی که شرایط دشوار بود، ۲ میلیون و سیصد هزار تن چغندر پاییزه برداشت کردیم و ۲ میلیون تن شکر تولید شد علیرغم آنکه برخی کارخانهها تعطیل شدند. سرانه تولید چغندر ما به ۹ میلیون تن نزدیک شده است، با وجود کاهش شمار کارخانههای قند به ۲۸ واحد. متوسط تولید گندم در سطح ۲۰۰۰ هکتار امسال تقریباً ۵.۵ تن در هکتار بوده، در حالی که سال پیش ۸.۵ تن در هکتار بوده است. حسینی در ادامه افزود: آبی که ما برداشت میکنیم الان حدود ۳۶۰۰ لیتر بر ثانیه است. در این حجم، ما ۲۰۰۰ هکتار گندم ۴۰۰ هکتار جو و ۴۰۰ هکتار کلزا میکاریم.
نماینده کشتوصنعت جوین در پایان سخنان خود بار دیگر بر این نکته تأکید کرد و گفت: بهرهوری آب تنها محدود به کمدادن نیست بلکه مهمتر «دادن درست آب» است. اگر سیستم آبیاری درست طراحی و کنترل نشود کاهش جریان آب نیز به اتلاف منابع منجر خواهد شد و از وزارت مرتبط درخواست میکنم سیاست تخصیص اعتبارات تغییر یابد و منابع برای بهسازی، نوسازی و بازسازی سیستمها به شکل مستمر در نظر گرفته شود نه فقط یکبار وقتی زمین احداث میشود.
نماینده کشتوصنعت جوین گفت: نباید چاه غیرمجاز را بهانه کنیم چرا که به نظر من از ۳۰ سال پیش تا کنون تعداد چاههای غیرمجاز کاهش یافته است نه افزایش همچنین در عین حال مشکلاتی مانند قطعی برق، تنوع کشت و تناوب وجود دارد که این عوامل در شرایط فعلی اهمیت بیشتری یافتهاند.
بعنوان یک شهروند متعهد به ارزش آب در همه جا، با اطلاعرسانی و تشویق جامعه به ویژه اطرافیان، دوستان و محیط پیرامون در پیوستن به پویش آب، زندگی، آینده، ترویج فرهنگ مصرف بهینه و بهرهوری و جلوگیری از هدر رفت بیهوده آب دعوت خواهم کرد.