تبخیر پشت سدها و صنایع کویری، منابع را میبلعند
تهران – در حالی که منابع آبی ایران با سرعتی نگرانکننده رو به کاهش است، دکتر اسماعیل کهرم، کارشناس برجسته محیطزیست، در گفتوگو با «خبرآنلاین» ضمن تشریح دلایل اصلی این بحران، از عدم مدیریت علمی و طرحهای غیرعملی انتقاد کرد.
به گفته این کارشناس، بحران کمبود آب در ایران از مرحلهای گذشته است که بتوان آن را با وعدههای موقتی مدیریت کرد. او تأکید میکند که بخش چشمگیری از آب کشور پیش از رسیدن به مصرفکننده، از دست میرود.
دکتر کهرم سدسازیهای بیرویه و مکانیابیهای اشتباه سدها را یکی از عوامل مهم هدررفت آب میداند. او با ارائه یک آمار تکاندهنده، میگوید:
«۱۲۰ میلیارد متر مکعب آب برای کشاورزی مصرف میکنیم، که حدود یکسوم این آب مصرفی کشاورزی کشور به شکل تبخیر از بین میرود. بنابراین، تبخیر آب از دریاچههای تشکیلشده در پشت سدها، سرسامآور است.»
علاوه بر تبخیر پشت سدها، نشت آب از لولههای فرسوده در مسیر انتقال شهری نیز بر شدت بحران میافزاید.
انتقاد دیگر دکتر کهرم متوجه سیاستهای توسعه صنعتی کشور است. او با اشاره به احداث صنایع سنگین و آببَری چون فولاد مبارکه و ذوبآهن اصفهان در مناطق کویری، اظهار داشت:
«صنایع بزرگی مانند فولاد مبارکه و ذوبآهن اصفهان را در قلب کویر ساختهایم و رود زایندهرود را خشک کردهایم. این صنایع اساساً باید در کنار خلیج فارس احداث میشدند.» او همچنین به کشت محصولات بسیار آببَر مانند برنج، هندوانه و خربزه در مناطق کویری اصفهان اشاره کرد و گفت: «هزینه آبی که صرف یک خربزه میشود چندین برابر قیمت فروش آن است.» این کارشناس محیطزیست با انتقاد از نبود مدیریت علمی و سپردن امور به افراد غیرمتخصص، به طرحهای مطرحشده برای مدیریت بحران جمعیت و آب واکنش نشان داد.
دکتر کهرم طرح تخلیه کلانشهری چون تهران را کاملاً غیرمنطقی و نشدنی دانست و آن را با تصمیم قبلی برای انتقال یک وزارتخانه به شیراز مقایسه کرد، که به گفته او، خسارات زیادی به بار آورد. وی تصریح کرد: «تخلیه چهارده میلیون نفر یعنی انتقال آنها به منطقهای که باید آب و امکانات کافی داشته باشد، در حالی که چنین جایی وجود ندارد. حتی اگر بگویند با تانکر آب به تهران بیاوریم و بین مردم توزیع کنیم، بسیار منطقیتر از تخلیه شهر است.» منبع: خبرآنلاین
بعنوان یک شهروند متعهد به ارزش آب در همه جا، با اطلاعرسانی و تشویق جامعه به ویژه اطرافیان، دوستان و محیط پیرامون در پیوستن به پویش آب، زندگی، آینده، ترویج فرهنگ مصرف بهینه و بهرهوری و جلوگیری از هدر رفت بیهوده آب دعوت خواهم کرد.