بحران سه‌گانه در کمین ایران

؛ وقتی انتقال آب دیگر «مُسکن» هم نیست

در حالی که زنگ خطر بی‌آبی در پایتخت و سایر کلان‌شهرهای ایران بلندتر از همیشه به گوش می‌رسد، کارشناسان بین‌المللی نسبت به فروپاشی استراتژیک منابع آب زیرزمینی و گسترش «سرطان فرونشست» هشدار می‌دهند. دکتر مهدی معتق، استاد دانشگاه لایبنیتز هانوفر، در گفتگویی صریح تأکید کرد که حتی انتقال آب از خلیج‌فارس به تهران، بدون اصلاح بنیادین حکمرانی آب، هیچ تأثیری بر حل بحران نخواهد داشت.

به گفته این پژوهشگر منابع آب، ایران در دهه‌های اخیر شاهد «غارت» منابع آب زیرزمینی بوده است؛ ذخایری که حکم «حساب پس‌انداز استراتژیک» را برای روزهای خشکسالی داشتند اما اکنون به دلیل سیاست‌های نادرست کشاورزی و اعطای مجوزهای بی‌رویه (به‌ویژه در دهه ۸۰)، رو به نابودی هستند. نتیجه این روند، فرونشستی است که حالا از زمین‌های کشاورزی عبور کرده و زیرساخت‌های حیاتی نظیر فرودگاه‌ها، خطوط ریلی و قلب مناطق مسکونی در تهران، اصفهان و مشهد را تهدید می‌کند.

چرا پکن موفق شد و تهران نه؟

دکتر معتق با مقایسه تجربه چین و ایران، به الگوی موفق پکن در مهار آلودگی هوا و فرونشست اشاره کرد. او معتقد است پکن با یک برنامه ۵۰ ساله، مدیریت مصرف سخت‌گیرانه و ثبات در سیاست‌گذاری توانست بحران را مهار کند؛ در حالی که در ایران، با تغییر هر دولت، سیاست‌ها دگرگون شده و هشدار کارشناسان با برچسب «محرمانه» پشت گوش انداخته شده است.

«انتقال آب بدون مدیریت مصرف، نه راه‌حل است و نه حتی مُسکن؛ بحران آب ایران ریشه در مدیریت ناپایدار و سیاست‌گذاری‌های نمایشی دارد.»

باین گزارش حاکی از آن است که پیوند میان «آلودگی هوا، بی‌آبی و فرونشست» یک چرخه معیوب از مدیریت ناکارآمد را نشان می‌دهد. معتق تأکید می‌کند که برخلاف ادعاهای تبلیغاتی درباره احیای دریاچه ارومیه یا ابردزدی، واقعیت روی زمین نشان‌دهنده نبود توان کارشناسی و اراده اجرایی برای مقابله با این ابربحران‌هاست. وی تنها راه خروج از این وضعیت را خروج از «روندهای کلنگی» گذشته و اعتماد واقعی به بدنه علمی و متخصص کشور می‌داند. منبع: خبر آنلاین

 

متعهد می‌شوم

بعنوان یک شهروند متعهد به ارزش آب در همه جا، با اطلاع‌رسانی و تشویق جامعه به ویژه اطرافیان، دوستان و محیط پیرامون در پیوستن به پویش آب، زندگی، آینده، ترویج فرهنگ مصرف بهینه و بهره‌وری و جلوگیری از هدر رفت بیهوده آب دعوت خواهم کرد.