به مناسبت ۸ ژوئن، روز جهانی اقیانوس‌ها، مجمع جهانی اقتصاد در گزارش جدیدی تحت عنوان ضرورت اقتصاد اقیانوسی هشدار داد که نادیده گرفتن سلامت اقیانوس‌ها بزرگ‌ترین اشتباه در ارزیابی ریسک‌های اقتصادی جهان است. اقیانوس‌ها نه تنها تنظیم‌کننده اقلیم و جاذب ۳۰ درصد از دی‌آکسید کربن جهان هستند، بلکه مسیر عبور ۸۰ درصد تجارت جهانی را تشکیل داده و منبع اصلی تأمین غذای بیش از ۳ میلیارد انسان محسوب می‌شوند. با این حال، بحران‌های پیاپی مانند اسیدی شدن آب‌ها، ذوب یخچال‌ها و افزایش دمای بی‌سابقه که در سال‌های اخیر رکورد شکسته است، این دارایی‌های حیاتی را به شدت تهدید می‌کند.

این گزارش تأکید می‌کند که ظرفیت اقتصاد اقیانوسی (اقتصاد آبی) به شدت در حال رشد است و پیش‌بینی می‌شود ارزش آن تا سال ۲۰۵۰ به بیش از ۵ تریلیون دلار برسد. اما مدل‌های سنتی که صرفاً بر پایه استخراج و بهره‌کشی از منابع دریایی بنا شده‌اند، دیگر پاسخگوی شرایط فعلی نیستند. مجمع جهانی اقتصاد خواستار بازتعریف این رابطه و حرکت به سمت یک اقتصاد آبی بازآفرینانه (Regenerative Blue Economy)  است؛ رویکردی که در آن فعالیت‌های اقتصادی نه تنها مخرب نیستند، بلکه به احیای اکوسیستم‌های دریایی، بازسازی صخره‌های مرجانی و افزایش تاب‌آوری جوامع ساحلی کمک کرده و سودآوری بلندمدت بخش خصوصی را تضمین می‌کنند.

با توجه به اینکه تنها چهار سال تا پایان ضرب‌الاجل اهداف توسعه پایدار سازمان ملل (هدف ۱۴: زندگی زیر آب) و چارچوب حفاظت از ۳۰ درصد خشکی‌ها و آب‌ها تا سال ۲۰۳۰ باقی مانده است، این گزارش یک فراخوان جدی برای اقدام فوری است. مجمع جهانی اقتصاد از صنایع سنتی مانند بنادر و کشتیرانی و همچنین بخش‌های نوظهور نظیر انرژی‌های تجدیدپذیر دریایی و بیوتکنولوژی می‌خواهد تا تعهدات زیست‌محیطی خود را تسریع کنند؛ چرا که هزینه منفعل بودن در برابر زوال اقیانوس‌ها، سقوط بخش بزرگی از بازارهای مالی و زنجیره‌های تأمین وابسته به آن خواهد بود.