پروتکل گازهای گلخانه‌ای (GHGP) که به عنوان مرجع اصلی بیش از ۹۰ درصد شرکت‌های شاخص S&P 500 برای حسابداری کربن شناخته می‌شود، استاندارد جدیدی را تحت عنوان استاندارد بخش زمین و حذف کربن ۲۰۲۶ معرفی کرد. تا پیش از این، شرکت‌ها تنها ملزم به پاسخ به یک پرسش بودند: «میزان آلایندگی و انتشار کربن شما در سال چقدر بوده است؟» اما از ژانویه امسال، طبیعت رسماً وارد ترازنامه‌های مالی شده و شرکت‌ها باید دارایی‌های زیستی و ظرفیت ذخیره‌سازی کربن در اراضی خود را نیز ثبت کنند.

این چرخش ساختاری به این معناست که حسابداری اقلیمی که پیش از این مانند یک صورت سود و زیان فقط جریان‌های رفت‌وآمد کربن (Fluxes) را ردیابی می‌کرد، اکنون مجهز به یک ترازنامه (Balance Sheet) شده است که ذخایر کربن موجود در خاک و جنگل‌ها (Stores) را می‌سنجد. این تغییر مانع از آن می‌شود که شرکت‌ها پدیده مخربی چون جنگل‌زدایی برای تولید محصولات کشاورزی یا سوخت‌های زیستی را پشت آمار و ارقام پنهان کنند؛ چرا که از این پس هزینه فرصت کربنی نابودی زمین‌ها مستقیماً ارزش دارایی آن‌ها را کاهش می‌دهد.

مجمع جهانی اقتصاد تأکید می‌کند که این قانون جدید، ارزش‌گذاری دارایی‌ها و جذابیت سرمایه‌گذاری را برای سرمایه‌گذاران بازتعریف خواهد کرد. اراضی کشاورزی فرسوده در مناطق معتدل که پتانسیل احیا دارند، ارزش بلندمدت بیشتری نسبت به اراضی جنگلی تازه تخریب‌شده در مناطق استوایی پیدا می‌کنند. کشورها و شرکت‌هایی که سریع‌تر مفهوم هزینه فرصت کربن زمین را در بدنه تجاری خود درک و پیاده‌سازی کنند، در بازارهای مالی آینده دست برتر را خواهند داشت.