توسعه پایدار، بهداشت عمومی و حیات اقتصادی در سکونتگاههای شهری و روستایی، ارتباطی مستقیم با وضعیت زیرساختهای آب و فاضلاب دارد. در کشوری مانند ایران که با بحران و تنش آبی گسترده دستوپنجه نرم میکند، مدیریت این تأسیسات نقشی حیاتی در تأمین منابع آب سالم و تضمین آینده ایفا میکند. یک مطالعه آماری جدید که وضعیت تاسیسات آب و فاضلاب ایران را طی یک دوره سهساله (۱۳۹۶ تا ۱۳۹۸) با استفاده از دادههای مراجع رسمی مانند وزارت نیرو و شرکتهای آب و فاضلاب بررسی کرده، تصویری دقیق از چالشها، پیشرفتها و بهخصوص نقاط ضعف نگرانکننده این حوزه ارائه میدهد. این گزارش نشان میدهد که گرچه در برخی شاخصها پیشرفتهایی حاصل شده، اما چالشهای جدی، بهویژه در بخش روستایی، نیازمند توجه فوری است.
یکی از کلیدیترین شاخصهای بررسیشده در این تحقیق، تعداد شهرهای در معرض تنش آبی (در وضعیت قرمز، نارنجی و زرد) است. نتایج این بخش بسیار قابل تأمل است:
تعداد شهرهای دارای تنش آبی از سال ۱۳۹۶ به ۱۳۹۷، 5/15 درصد افزایش داشته است. این جهش نشاندهنده آسیبپذیری شدید منابع آب کشور در برابر خشکسالیها و افزایش تقاضا است. اما در یک چرخش مثبت، این تعداد از سال ۱۳۹۷ به ۱۳۹۸، با کاهش ۳۰ درصدی مواجه شده است. این روند سینوسی، هرچند در گام آخر امیدوارکننده به نظر میرسد، اما در واقع بیانگر یک واقعیت بزرگتر است: موفقیتهای ما در مدیریت بحران ممکن است کوتاهمدت و شکننده باشند. کاهش تعداد شهرهای درگیر تنش میتواند حاصل بارندگیهای مطلوب در یک سال خاص یا مدیریتهای مقطعی باشد، اما جهش ناگهانی سال قبل، زنگ خطری است که نشان میدهد بدون اصلاحات ساختاری و پایدار، هر لحظه امکان بازگشت به شرایط بحرانی وجود دارد.
در نگاه اول، وضعیت زیرساختهای تأمین آب شرب امیدوارکننده است. جمعیت تحت پوشش شبکه آب در مناطق شهری نزدیک به ۱۰۰ درصد و در مناطق روستایی بیش از ۸۲ درصد است و هر دو روند افزایشی دارند. تعداد و حجم مخازن ذخیره آب نیز در حال افزایش است. اما یک آمار در این میان به شدت نگرانکننده است و به عنوان پاشنه آشیل سیستم تأمین آب عمل میکند: ظرفیت تصفیهخانههای آب روستایی.
بر اساس این گزارش، در حالی که ظرفیت اسمی تصفیهخانههای آب شهری طی این سه سال رشدی منطقی داشته است، ظرفیت تصفیهخانههای روستایی با یک سقوط آزاد مواجه بوده است. کاهش 5/18 درصدی ظرفیت در سال ۹۷ نسبت به ۹۶ و کاهش ۳۲ درصدی ظرفیت در سال ۹۸ نسبت به ۹۷.
این کاهش شدید و مستمر در توانایی تصفیه آب برای جمعیت روستایی، یک هشدار جدی است. این روند نهتنها سلامت روستاییان را به خطر میاندازد، بلکه میتواند یکی از عوامل اصلی تشدید مهاجرت از روستا به شهرها باشد که خود فشار بر منابع آبی شهری را مضاعف میکند.
مدیریت فاضلاب، روی دیگر سکه مدیریت منابع آب است. در کشوری خشک، پساب تصفیهشده یک منبع آب جدید و قابل اتکا برای کشاورزی و صنعت محسوب میشود. گزارش نشان میدهد که ایران در این زمینه گامهای مثبتی برداشته است. تمامی شاخصهای مرتبط با فاضلاب شهری طی دوره مورد بررسی، روندی صعودی داشتهاند:
با این حال، واقعیت این است که هنوز تقریباً نیمی از جمعیت شهری ایران به شبکه جمعآوری و تصفیه فاضلاب متصل نیستند و فاضلاب تولیدی آنها به طور مستقیم یا غیرمستقیم، منابع ارزشمند آب زیرزمینی را آلوده میکند. سرعت بخشیدن به پروژههای فاضلاب، یک سرمایهگذاری حیاتی برای حفظ منابع آب موجود و خلق منابع آب جدید است.
بررسی شاخصهای اقتصادی آب نیز حقیقتی تلخ را آشکار میکند. قیمت تمامشدهبرای تولید هر متر مکعب آب، روندی صعودی داشته و از ۹۷۶ تومان در سال ۹۶ به حدود ۱۱۰۰ تومان در سال ۹۸ رسیده است. در مقابل، متوسط نرخ فروش هر متر مکعب آب با وجود افزایش، تنها ۶۲۴ تومان در سال ۹۸ بوده است.
این شکاف بزرگ به معنای وجود یک یارانه پنهان و سنگین در بخش آب است. در حالی که این سیاست ممکن است با اهداف اجتماعی انجام شود، اما در عمل پیام روشنی به مشترکان ارسال نمیکند: آب کالایی ارزان است. این قیمتگذاری غیرواقعی، هیچ انگیزهای برای صرفهجویی و مدیریت بهینه مصرف در سطح خانگی، صنعتی و کشاورزی ایجاد نمیکند و به تشدید بحران دامن میزند.
گزارشها و آمارها ابزارهایی برای شناخت بهتر واقعیت و اقدام مؤثر هستند. این تحقیق نشان میدهد که ایران در مسیر پرچالشی برای تأمین امنیت آبی قرار دارد. پیشرفت در بخش فاضلاب شهری قابل تقدیر است، اما سقوط ظرفیت تصفیه آب روستایی و نوسان شدید تعداد شهرهای در معرض تنش، نقاط ضعفی هستند که باید فوراً برطرف شوند. از شما دعوت میکنیم در این مسیر همراه ما باشید. تجربیات خود را از وضعیت آب و فاضلاب در منطقه زندگیتان، از قبضهای آب گرفته تا پروژههایی که اجرا شده یا نشدهاند، با ما به اشتراک بگذارید. عکسها و ویدیوهای شما میتواند صدای رساتری برای نمایش چالشها و تقدیر از تلاشها باشد. آینده آب ایران به آگاهی و اقدام امروز ما بستگی دارد.
بعنوان یک شهروند متعهد به ارزش آب در همه جا، با اطلاعرسانی و تشویق جامعه به ویژه اطرافیان، دوستان و محیط پیرامون در پیوستن به پویش آب، زندگی، آینده، ترویج فرهنگ مصرف بهینه و بهرهوری و جلوگیری از هدر رفت بیهوده آب دعوت خواهم کرد.