عوامل موثر بر کارایی بازار آب متعدد هستند و مقاله به‌طور دقیق آنها را بررسی می‌کند. یکی از عوامل، جداسازی مالکیت آب از زمین است که امکان مبادله آزادانه را فراهم می‌کند. عامل دیگر، اطلاعات شفاف است که با دسترسی به داده‌های مصرف و قیمت، تصمیم‌گیری را آسان می‌کند. مکانیزم تخصیص اولیه حقابه‌ها برای جلوگیری از انحصار هم مهم است و باید عادلانه باشد تا بازار رقابتی بماند. دخالت دولت برای کاهش عوارض خارجی منفی مثل آلودگی یا افت سطح آبخوان نیز ضروری است تا بازار اجتماعی کارآمد بماند. اما مهم‌ترین عامل، کاهش هزینه‌های مبادله است که شامل هزینه‌های اداری برای ثبت معاملات، هزینه‌های جستجو برای یافتن خریدار یا فروشنده و هزینه‌های اجرای قراردادها می‌شود. نویسندگان توضیح می‌دهند که در بازارهای موفق، این هزینه‌ها با سیستم‌های ثبت الکترونیکی و نهادهای محلی کاهش یافته و کارایی را افزایش داده است؛ مثلاً اگر هزینه اداری بالا باشد، معاملات کم می‌شود و منابع بهینه تخصیص نمی‌یابد، اما با کاهش آن، بازار پویا می‌شود و منابع به سمت مصارف پربازده می‌رود.

عامل کلیدی دیگر، تعریف شفاف حقابه‌ها و تضمین مالکیت است که مقاله آن را به‌طور کامل بررسی می‌کند. بدون تعریف دقیق حقابه – یعنی مقدار، کیفیت و زمان دسترسی به آب – بازار نمی‌تواند شکل بگیرد زیرا بهره‌برداران از معامله می‌ترسند. تضمین مالکیت توسط قوانین یا نهادهای اجتماعی مثل شوراهای محلی، اعتماد ایجاد می‌کند و معاملات را افزایش می‌دهد. در نبود این تضمین، بازار شکست می‌خورد و منابع هدر می‌رود. مقاله تأکید می‌کند که این عامل برای خواننده عام مثل کشاورزان مهم است زیرا حقابه شفاف مثل سند مالکیت عمل می‌کند و اجازه می‌دهد آب را بدون از دست دادن زمین بفروشند یا بخرند، که درآمد را افزایش می‌دهد و تخصیص را بهینه می‌کند.

در ایران، بازارهای محلی آب مثل مجن و اردبیل مثال‌های موفق هستند که مقاله به جزئیات آنها می‌پردازد. بازار مجن در استان سمنان، در منطقه‌ای خشک تشکیل شده جایی که کشاورزان حقابه خود را بر اساس سهام آب از چشمه محلی مبادله می‌کنند. این بازار با تعریف شفاف حقابه‌ها بر اساس سهام سنتی و کاهش هزینه‌های اداری از طریق شورای محلی، کارایی بالایی نشان داده است. قیمت آب در مجن نزدیک به ارزش اقتصادی آن (بر اساس درآمد حاشیه‌ای محصول) شده و معاملات آب منابع را به سمت کشت‌های پربازده مثل باغداری هدایت کرده و درآمد بهره‌برداران را تا ۳۰ درصد افزایش داده است. در اردبیل هم، بازار آب در حوضه بالهارود تشکیل شده جایی که کشاورزان حقابه از رودخانه را مبادله می‌کنند. این بازار با تمرکز بر معاملات شفاف از طریق انجمن‌های محلی و تضمین مالکیت توسط قوانین استانی، تخصیص بهینه را محقق کرده و عوارض خارجی مثل افت سطح رودخانه را از طریق نظارت جمعی کاهش داده است. در هر دو بازار، مبادلات آب منجر به افزایش درآمد شده و منابع را از کشاورزی کم‌بازده به فعالیت‌های اقتصادی بالاتر منتقل کرده است.